Hayat o kadar hızlandı ki yetişmek mümkün değil.

Değeri kalmadı yaşadıklarımızın. Anı yaşamak yerine “Dur bir resim çekeyim, hikayeye atayım” modunda her şey. Bir “es” verip nefes almadan yaşıyoruz, paylaşıyoruz, unutuyoruz. Yaşadıklarımızın değerini 24 saatle kısıtlıyoruz. Sanal ortamda paylaşıyor, bulutta yedekliyor, süreli mesajlarla birbirimize yolluyoruz. Bir poz için şekilden şekle giriyor, saniyede bilmem kaç poz çekilip, en iyisini seçip, üzerine birde efekt uygulayıp aslında olmadığımız biri olduğumuzu gözden kaçırıp yaşıyoruz.

Eskiden bilenler bilir fotoğraf makinaları kıymetli eşyalardı. Evde baş köşede durur, içinde film hazır beklerdi. Önemli günlerde yada zamanlarda çıkarılır, çekilmeden önce üst baş düzeltilir, duruş ışık ayarlanır, kalabalıksa sıkışılır herkes peynir derken bir poz çekilirdi, belki iki ama o kadar. O fotoğraf çekilme merasimi bile kendi başına bir anıydı. Photoshop olmadığından rötuş işleminde Fotoğrafçının insafına kalırdık. Fotoğraflar tab edilirken fotoğrafçı sorardı Rötuşlu mu rötuşsuz mu?” diye. Rötuş istiyorsan ilave ücret öderdin. Efekt falan yoktu kısacası… Fotoğraf yandı mı hapı yutardın. O yüzden iyi çeken kişiye emanet edilirdi makine.

Fotoğrafta kaç kişiysen o kadar tab ettirilir ilk fırsatta dağıtılırdı. Fotoğraf albümlerine itina ile koyulur, eş dost toplantılarında çıkartılır incelenirdi. Anılar tazelenir, “Aaaa bak bu bende yok” muhabbetleri dönerdi. Bir zamanlar iyi olduğun ama şimdi küs olduğun yada hayatından çıkardığın kişilerle çekildiğimiz fotoğrafları atmaya kıyamaz, o kişinin olduğu kısmı keser – yırtar yine elimizde tutardık bir şekilde. Çektiğimiz fotoğrafların bile bir kıymeti vardı. Hepimizin albümlerinde vardı bu şekilde bir – iki fotoğraf.

Şimdi ise yetişemez olduk akışına, hızına. Bakıyorsun İnstagram`da hikayeler 15 saniye, Whatsappta durum 30 saniye, maksimum süre 24 saat. Buluta yedeklemiyorsan telefon gitti mi gitti bütün fotoğraflar, videolar. Arkasından kısacık bir “tüh tüh tüh” o kadar.

Gerçi sadece fotoğraflara değil hayatımızdaki insanlara da aynı muameleyi yapar hale gelmedik mi???

Sevgimle kalın.